Teraz dostałem informację o nowym produkcie który zastąpił poprzednią wersję, i urządzenie bardzo mi się spodobało – więc opiszę co i jak w formie porównania LaserPoint Pro Green 100m ( starą wersję) vs LaserPoint Pro 120G – a wierzcie lub nie, te urządzenia trochę się od siebie różnią.

Pierwsze wrażenie i futerał

Pierwsze wrażenie pozytywne. Ładne pudełko, instrukcja po polsku i bardzo wysokiej jakości futerał – sztywny, w środku pewnie czymś utwardzony bo nie zachowuje się jak kawałek materiału tylko raczej twardy futerał. W porównaniu do futerału z poprzedniej wersji – dużo lepszy.

Zacznijmy więc porównanie właśnie od futerału – w tym wypadku 1:0 dla 120G.

Jakość ekranu

Jeśli chodzi o ekran, to ten w wersji 120G jest delikatnie jaśniejszy, ale nie jest to duża różnica. Jest też trochę bardziej biały niż niebieski. W zasadzie nie jest to coś co znacząco wpływa na jakość odczytu więc zostańmy tutaj przy remisie.

2:1 dla 120G.

Obliczenia

Obliczenia to ważna funkcja, natomiast w obu dalmierzach znalazłem dokładnie te same funkcje. Dodawanie, odejmowanie, pole powierzchni, objętość, pitagoras (3). Wszystkie działają bezbłędnie i nie różnią się w zasadzie niczym.

3:2 dla 120G.

Jasność i widoczność lasera

Tutaj mamy już różnicę, choć nie jest ona znaczna. Przede wszystkim kolor: w 120G to jaskrawy zielony a w 100m zielono/niebieskawy. Wynika to prawdopodobnie z długości fali świetlnej użytej w tych dalmierzach i nie jestem w stanie powiedzieć który będzie skuteczniejszy w pomiarach. Co jednak widać wyraźnie, to skupienie wiązki lasera – kropka w 120G jest wyraźnie bardziej skupiona niż w 100m.

Tutaj punkt dla 120G. 4:2.

Szybkość i dokładność pomiaru

Nie mam jak tego pokazać bez nagrywania filmu, ale możecie mi wierzyć na słowo że szybkość pomiaru jest absolutnie identyczna w obu dalmierzach (mniej niż sekundę na małej odległości, ponad sekundę do 2 sekund na dużej). Jeśli chodzi o dokładność, to także nie mam żadnych zastrzeżeń – oba mierzą identycznie (z tego samego punktu, więc albo oba są dobre albo oba złe ), i na 3 metrach co do milimetra tak jak ręczna miarka. To lepiej niż deklarowane 2mm dokładności ale co ważne, każde 2mm podawane przez producenta obejmuje 2mm na 10 metrów, czyli przy większej odległości musicie założyć, że błąd może być większy (choć nie tak duży jak w przypadku analogowych miarek, gdzie małe zagięcie taśmy zmienia pomiar).

Zdecydowany remis. 5:3.

Deklarowana odległość

Deklarowana odległość  to 120m dla 120G i 100m dla starego modelu. Oba urządzenia przetestowałem wieczorem, bo w ciągu dnia jeśli świeci słońce pomiar zewnętrzny powyżej 50m (a szczególnie z ręki, a nie ze statywu) jest po prostu niemożliwy. To ograniczenie każdego dalmierza laserowego (a miałem w dłoniach też te za ponad 1000 zł) i nic nie da się z tym zrobić – pomaga tylko ustawienie na statywie, ale w pełnym słońcu to i tak dużo nie da.

W obu przypadkach udało mi się przekroczyć deklarowany pomiar. 102 metry  (z ręki)  dla wersji 100M i 128 metrów (z ręki) dla 120G. W najbliższym czasie postaram się nagrać filmik z takiego pomiaru ale będzie do tego potrzebna druga osoba bo przy takich odległościach konieczne jest trzymanie ręki absolutnie nieruchomo lub oparcie dalmierza o ścianę (lub umieszczenie go na statywie – o tym potem.).

Główne różnice – w czym 120G jest faktycznie lepszy od 100m

Przechodzimy do sedna – w czym właściwie 120G jest lepszy od poprzedniej wersji. W zasadzie są to 4 znaczące różnice (pomijam drobnostki takie jak 30 a nie 20 zapisanych pomiarów – fajnie, ale nie jest to game-changer).

1. Maksymalna odległość pomiaru

W świecie dalmierzy laserowych odległość pomiaru jest tym, czym dla poziomic laserowych dokładność poziomowania – oznacza on jaka jest faktyczna klasa urządzenia. Dalmierze z dłuższym pomiarem są droższe, a zwykle także dokładniejsze na krótszym dystansie. Różnicą w tym wypadku jest moc samego lasera, która musi być wyższa dla większego zasięgu – tego nie da się „podrasować” systemowo, trzeba fizycznie zamontować lepszy komponent. Dla 120G jest to 120 metrów, czyli 20% więcej niż dla Pro 100M. Sama część generująca laser na pewno jest trochę lepsza, zważając na skupienie kropki. Duży punkt dla 120G.

2. Wbudowana poziomica elektroniczna/pomiar kąta

Duża zmiana. W poprzednim modelu występowała tzw. libella, czyli po prostu bąbelek powietrza pokazujący czy dalmierz trzyma poziom i pion. Jest to mało czytelne i mało dokładne. W 120G macie poziomicę cyfrową która pokazuje kąty z dokładnością do 0.1 stopnia. To bardzo ważne jeśli zależy Ci na wiarygodnych pomiarach, bo nawet 2-3% pochylenia znacząco zmienią wynik na dalmierzu.

3. Podwójne zasilanie

Poprzedni model mógł być zasilany bateriami AAA, co według mnie było świetnym rozwiązaniem. Jestem wielkim zwolennikiem kupowania produktów które mogą być zasilane zwykłymi bateriami, a nie tylko akumulatorem, bo najbardziej podanym na zużycie elementem każdego urządzenia jest właśnie akumulator. W 120G udało się to jeszcze poprawić – może używać baterii AA, albo akumulatorków dołączonych do zestawu, które możesz ładować przez USB-C. Świetne, bo możesz tanio ładować sobie akumulatorki, a jak zapomnisz tego zrobić to kupujesz w Żabce AA i lecisz dalej z robotą.

4. Możliwość zamontowania na statywie

Przy większych odległościach – a do takich zaprojektowany jest zarówno 100m jak i 120G – bardzo ważna jest stabilizacja dalmierza. Brak gwintu 1/4 cala to jedna z rzeczy której bardzo brakowało mi w 100m, i jestem szczerze zdziwiony że ta funkcjonalność została wprowadzona dopiero w 120G. Jest to świetna sprawa, i po próbie wykonania pomiaru 120 metrów z ręki, każdy recenzowany przeze mnie dalmierz będzie musiał posiadać taki gwint (naturalnie jeśli chce uzyskać odpowiednią ocenę ).

Podsumowanie

Fanger LaserPoint Pro 120G to świetny dalmierz. Z tego co sprawdzałem na stronie, firmie udało się otrzymać tą samą cenę za obiektywnie lepsze urządzenie. Jeśli udało Ci się gdzieś znaleźć poprzednią wersję po dużej obniżce, też jest OK, ale 120G jeśli chodzi o stosunek ceny do jakości jest dla mnie nie do pobicia w segmencie do 250 zł.

Wyboru urządzenia do recenzji dokonałem jak zawsze – przeszukałem dostępne opcje i wybrałem coś ze średniej półki cenowej – wciąż akceptowalnej dla mojego portfela, ale nie najtańszy produkt którego wstydziłbym się dać na prezent czy używać w obawie o to że zaraz się zepsuje. Szukałem raczej po stosunku cena/jakość i natrafiłem na firmę z polską dystrybucją i serwisem.

Czy wszystko działa zgodnie z oczekiwaniami i opisem producenta? Zapraszam do przeczytania poniższej – mam nadzieję – rzetelnej i dogłębnej analizy urządzenia MEDICADE Impact Pro. 

Pierwsze wrażenia

Kurier z urządzeniem zapukał do mnie na następny dzień po złożeniu zamówienia. To miłe zaskoczenie, ale oczekiwałem tego po deklaracji na stronie producenta. Zewnętrznym opakowaniem okazało się kartonowe pudełko, które pełniło tylko funkcję ochronną.

Po rozcięciu pudełka okazało się, że w środku znajduje się walizka także owinięta grubym foliowym workiem. Sam futerał prezentuje się bardzo dobrze. Jest twardy, ale nie plastikowy – zewnętrzna część jest obita czarnym materiałem, a zamek wygląda na porządny.

Walizka zawiera wszystko, czego potrzebujemy do rozpoczęcia pracy z masażerem, w środku znajduje się instrukcja obsługi i zapasowe uszczelki (po prawej stronie zdjęcia), sam masażer w dodatkowym foliowym worku, 6 wymiennych końcówek i zasilacz do ładowania akumulatora. Wszystko zapakowane sztywno i zabezpieczone dodatkowym workiem z powietrzem.

Skupmy się jednak na bohaterze tego artykułu – samym urządzeniu masującym. Pierwsze wrażenie po wyjęciu z worka foliowego – bardzo pozytywne. Materiały użyte do produkcji są wysokiej jakości – większość obudowy to guma, a nie plastik, więc samo urządzenie sprawia wrażenie solidnego. Jest też dość masywne – waga masażera to ok. 1 kg.

Użytkowanie masażera

Wiemy już jak wygląda urządzenie, więc spróbujmy go użyć. Pierwszym krokiem jest uruchomienie urządzenia przełącznikiem znajdującym się pod baterią (rolę akumulatora pełni tutaj rączka masażera).

Po włączeniu urządzenia wskaźnik baterii zaczął świecić się na zielono. Dzięki temu wiemy, w jakim stanie jest bateria – w tym wypadku naładowana. Pasek może przybierać też kolory żółty – bliski wyładowaniu – lub czerwony – bateria rozładowana.

Oprócz tego z tyłu urządzenia aktywował się wyświetlacz wskazujący tryb pracy (lewa strona), oraz poziom naładowania baterii (prawa strona). Obsługa jest dość intuicyjna – po wciśnięciu przycisku „włącz”, urządzenie automatycznie uruchamia pierwszy tryb pracy (najwolniejsze obroty/uderzenia), a tempo jego pracy kontrolujemy za pomocą przycisków plus i minus. Urządzenie wyposażone jest w aż 30 trybów działania od 1200 do 3600 uderzeń na minutę.

Ale jak tego w ogóle używać? Tutaj z pomocą przychodzi zestaw aż 10 wymiennych końcówek (na zdjęciu 6, oprócz tego w osobnym pakunku znalazłem drugą kulkę, miękką gumową poduszkę, końcówkę do masażu pleców i główkę do masażu punktowego).

Z moich doświadczeń wynikających z użytkowania urządzenia zauważyłem, że najbardziej uniwersalną i prostą w użytkowaniu końcówką jest kulka obita materiałem. Włożenie i wyjęcie końcówki z masażera jest proste i nie wymaga dużej siły. Druga, mniejsza kulka może być pomocna przy masażu trudniej dostępnych miejsc.

Po włożeniu końcówki możemy rozpocząć użytkowanie masażera. Aby go włączyć, wystarczy nacisnąć przycisk na tylnym panelu i kontrolować uderzenia za pomocą plusa i minusa. Urządzenie zaczyna delikatnie uderzać w część ciała, do której jest przyłożone, wprawiając ją w wibracje. Jest to przyjemne i relaksujące uczucie.

Wrażenia z użytkowania

Urządzenie zrobiło świetne wrażenie na każdym, któremu je pokazywałem. Realnie rzadko używałem najwyższych poziomów obrotów, ale dzięki bardzo płynnej regulacji zarówno ja jak i każdy inny użytkownik mógł dobrać coś dla siebie. Nie jestem specjalistą od masażu, ale używanie masażera na spięte ramiona czy kark przynosi ulgę i pomaga się rozluźnić. Ale nie mi to oceniać – pogadajmy o technicznych aspektach tego urządzenia!

Bateria

Urządzenie wyposażone jest w baterie o pojemności 2500 mAh, działającą w napięciu 24V. Przekłada się to na naprawdę dużą wydajność, według producenta jest ona w stanie wytrzymać kilka godzin ciągłej pracy bez ładowania. Od zakupu jeszcze jej nie ładowałem, więc jestem w stanie w to uwierzyć. Jak wygląda samo ładowanie? Bardzo prosto!

Masażer ładuje się za pomocą ładowarki dołączonej do zestawu. Wystarczy wpiąć ją do gniazdka, a następnie w gniazdo ładowania masażera – i gotowe.

Ciekawostką jest, że baterię można od masażera odpiąć za pomocą przycisku na obudowie. Ułatwia to ładowanie – możemy podpiąć do gniazdka samą baterię, która jest zdecydowanie poręczniejsza od całego dużego urządzenia.

Inne dane techniczne

Masażer operuje w zakresie obrotów od 1200 do 3600 obrotów na minutę. Czy to dużo? Tak. W przypadku tego typu urządzenia ważne jest, jak bardzo możemy regulować prędkość jego działania. Tutaj poziomów regulacji jest aż 30, dzięki czemu możemy ustawić je idealnie pod swoje potrzeby. Maksymalna ilość obrotów to 3600, ale szczerze mówiąc nie wierzę, że ktoś regularnie będzie używał tego ustawienia – jest to naprawdę spora moc.

Podsumowanie

Jeśli miałbym określić urządzenie MEDICADE Impact Pro jednym słowem to użył bym określenia – solidne. Zarówno materiały z których masażer jest wykonany, jak i sama bateria która swoją wagę zawdzięcza naprawdę dużej pojemności okazały się dobrej jakości. Nie jestem ekspertem od masażu, ale z technicznego punktu wiedzenia jest to bardzo dobrze wykonane urządzenie.

EDIT po miesiącu użytkowania:

Wszystko wciąż działa OK, ważna sprawa bo dostaje czasem pytania – urządzenie wyłącza się samoczynnie po 10 minutach. To normalne, zabezpieczenie przed przegrzaniem gdyby ktoś zostawił działający pistolet. Od razu po wyłączeniu można włączyć go z powrotem 

Na początek coś o firmie. DeWalt to firma pochodząca z USA, obecnie należąca do innego znanego producenta elektronarzędzi – Stanley. Mi osobiście kojarzyła się z rynkiem niemieckim, ale w tym wypadku się pomyliłem. Produkcja, jak w przypadku każdej poziomicy o której wiem odbywa się w Chinach, ale w tych czasach nie jest to już chyba dla nikogo argument przeciw – po prostu nie ma alternatyw, a praktycznie każdy nawet najwyższej jakości sprzęt jest produkowany w Państwie Środka. Tyle z teorii… przechodzimy do recenzji

Pierwsze wrażenia

Urządzenie otrzymałem w walizce która zawierała w sobie urządzenie, instrukcje obsługi, miejsce na baterie (te były już w urządzeniu), a także dodatkowy chwytak z pomocą którego możemy zamocować poziomicę w dowolnym miejscu np. na półce.

Materiały z których wykonana jest obudowa są zdecydowanie z wyższej półki. Jest to mocny gruby plastik oraz elementy gumowe, bardzo przyjemne w dotyku. Wszystko sprawia wrażenie solidnego i bardzo dobrze złożonego. Na prawym boku mamy duże logo DeWalt oraz wskaźnik włączenia poziomicy oraz dwa przyciski – jeden do włączania i wyłączania linii pionowej, drugi do poziomej.

Co ważne, samo urządzenie ma też magnetyczną dokładkę:

Dzięki temu możemy umiejscowić ją np. na lodówce, metalowej framudze drzwi lub innym tego typu miejscu. To ciekawy i przydatny dodatek, szczególnie że jest już w cenie każdego zestawu.

Do urządzenia wchodzą 3 baterie AA, w tym wypadku już urządzeniu, ale w walizce widzę miejsce na dodatkowe baterie, co może być przydatne jeśli urządzenie ma pracować długo i intensywnie.

Test 1 – samopoziomowanie

Samopoziomowanie oznacza, że pomysłowość konstruktora urządzenia zwalnia nas z konieczności ustawiania go idealnie poziomo. Jak to działa? DeWalt, podobnie jak inne wysokiej klasy poziomice laserowe, jest wyposażony w kompensator. Lasery, niezależnie od nachylenia (nie większego niż 4 stopnie) zawsze będą ustawiać się w pozycji idealnie poziomej i pionowej.

To, czy ten system działa poprawnie, sprawdzę tak jak w innych testach za pomocą poziomicy elektronicznej.

Jak sprawdzam samopoziomowanie?

Ze standardowej odległości 2 metrów ustawiam poziomicę na statywie i kieruję ją na ścianę. Następnie po kolei wykonuję pomiar wzdłuż linii za pomocą poziomicy elektronicznej. Oczywiście pomiar nie będzie idealnie dokładny, ale pokazałby gdyby odchylenie było większe niż zakładane przez producenta (3mm na każde 10 metrów).

Jak widać system samopoziomowania działa perfekcyjnie. Żadnych zastrzeżeń, możemy iść dalej

Test 2 – dokładność

Kolejny test to tak zwany test dokładności. Wymyślony przeze mnie autorski test kartkowy sprawdza, czy poziomica jest tak samo precyzyjna z bliska i z daleka

Jak to robię? Ustawiam poziomicę około 2 metry od ściany, wieszam na niej kartkę dopasowując oba boki do zewnętrznej krawędzi poziomicy, a następnie przesuwam poziomicę na odległość 10 metrów.

Jeśli uda mi się po ustawieniu poziomicy uzyskać efekt identyczny jak z bliska, test jest zaliczony. Jeśli laser najdzie na kartkę (a zdarzały mi się takie sytuacje), niestety poziomica testu nie przechodzi. Nie zobaczycie tego u mnie na blogu, bo mam prostą zasadę – jeśli produkt nie spełnia moich oczekiwań, po co go recenzować?

Jak się więc domyślaliście, test został zdany śpiewająco – żadnych odchyleń, idealnie zachowany kąt prosty. Jedno ze zdjęć może wydawać się gorzej jakości bo zostało zrobione z dalszej odległości z zoomem.

Nie mam się do czego przyczepić więc… idziemy dalej!

Test 3 – funkcje

Przechodzimy do funkcji cech produktu. Jeśli chodzi o plusy – zarówno wskaźniki jak i przyciski są dobrze wykonane i solidne. Nie ma przycisku ON/OFF, ale poziomicę można włączyć jednym z dwóch symboli – |, który symbolizuje linię pionową, oraz __ który symbolizuje linię poziomą. Linie mogą być wyświetlane niezależnie od siebie.

Jeśli chodzi o ułatwienia w użytkowaniu, największym z pewnością jest obecność magnetycznego uchwytu, który możemy umieścić np. na metalowej framudze drzwi lub w innym tego typu miejscu. Dodatkowo dostajemy drugi uchwyt z „chwytakiem”, co także z pewnością ułatwia użytkowanie.

Pewnym minusem jest brak możliwości zablokowania lasera w jednej pozycji. Nie można go więc użyć np. do wyznaczenia skośnej linii kiedy chcemy ułożyć płytkę lub nakleić taśmę malarską. Osobiście posiadam inną poziomicę laserową, i dwa czy trzy razy z tej funkcji skorzystałem.

Ogólnie rzecz biorąc oceniam dostępne funkcje pozytywnie. Brak możliwości blokady jest według mnie dobrze zrekompensowany za pomocą dwóch uchwytów dołączonych do zestawu, a całość poziomicy na pewno pozwoli na efektywną pracę.

Podsumowanie

Pomijając dane techniczne, które możecie znaleźć wszędzie w internecie, podsumuję moje wrażenia po przetestowaniu poziomicy DeWalt. Laser świeci mocno, jest też delikatnie grubszy niż w przypadku innych testowanych przeze mnie urządzeń. Zarówno walizka jak i samo urządzenie sprawiają wrażenie solidnych i dobrze zaprojektowanych. Z plusów zdecydowanie mogę wymienić:

• mocny laser
• bardzo dobrą jakość wykonania
• dokładność
• samopoziomowanie

Tak jak w przypadku innych poziomów. Jeśli chodzi o brak funkcji zablokowania lasera, to dla mnie osobiście byłby to delikatny problem, ale z pewnością znajdą się osoby które powiedzą że to zbędny bajer.

Cena… to drażliwy temat. Koszt urządzenia DeWalt to około 600 zł. Czy to dużo? Nie wiem. Nie mnie to oceniać, bo z mojego doświadczenia wynika że cena i jakość nie są liniowe – można znaleźć całkiem fajne urządzenia w niezbyt wysokiej cenie, a można bardzo drogo kupić bubel.

Osobiście uważam, że jeśli posiadasz inne urządzenia DeWalta, i będą pasować do Twojego zestawu, a także korzystasz z poziomicy zawodowo (wtedy koszt nie gra aż tak dużej roli), to na pewno będziesz zadowolony.

Nie biorąc pod uwagę ceny od której nie lubię uzależniać oceny, bez wahania wystawiam poziomicy DeWalt DW088K ocenę 5/5.

Zanim przejdziemy do maltretowania naszego BOSCHA, rozszyfrujmy kod GLL 2-10. Z krótkiego wyszukiwania dowiedziałem się, że GLL to oznaczenie poziomicy laserowej (prawdopodobnie G-coś, Laser Level, choć głowy uciąć sobie nie dam bo BOSCH to firma która pochodzi z Niemiec, nie mylić z krajem produkcji ),  2 to ilość modułów lasera, a 10 to odległość na jaką może działać laser. Tyle z teorii… przechodzimy do testów!

Pierwsze wrażenia

Razem z poziomicą otrzymujemy futerał w standardowym BOSCH’owskim kolorze, z logiem. Materiał wykonania jest bardzo przyjemny i porządny, to samo tyczy się tylnego czarnego trzymaka na pasek. Wszystko jest wykonane estetycznie i wygląda bardzo profesjonalnie.

Po wyjęciu poziomicy z futerału trochę się zaskoczyłem – poziomica jest węższa i wyższa niż inne z którymi miałem do czynienia. Jeśli chodzi o materiał wykonania obudowy, to niestety jest to zwykły plastik,  za to logo i oznaczenie modelowe wygląda bardzo estetycznie.

Jeśli chodzi o sterowanie, poziomice uruchamiamy czerwonym suwakiem z boku urządzenia. Suwak ma trzy pozycje – poziomica wyłączona, poziomica zablokowana i poziomica odblokowana. Chodzi tutaj oczywiście o funkcję samopoziomowania (nie jestem pewny czy takie słowo istnieje).

Dodatkowo urządzenie ma jeszcze dwa przyciski, które służą do aktywacji i dezaktywacji linii poziomej lub pionowej, a także dwa wskaźniki: wskaźnik zużycia baterii oraz kontrolka która wskazuje czy poziomica jest zablokowana lub niezdolna do samowypoziomowania (to wyrażenie też chyba wymyśliłem).

Apropo wskaźnika zużycia baterii – do urządzenia wchodzą 3 baterie AA, wkładane po zdjęciu klapki z tyłu urządzenia.

Test 1 – samopoziomowanie

Pierwszy test który wykonałem w przypadku tej poziomicy to test samopoziomowania. W samopoziomowaniu chodzi o to, że w lepszych poziomicach laserowych nie musimy martwić się o utrzymanie wiązki idealnie poziomo lub pionowo do podłoża – grawitacja robi to za nas.

Generatory wiązek są zawieszone na uchwytach, które zawsze ustawiają się pionowo lub poziomo niezależnie od tego jak krzywo ustawimy poziomicę (oczywiście do pewnych granic, choć w przypadku tego urządzenia nie znalazłem w instrukcji maksymalnego możliwego nachylenia).

Czy jednak funkcja ta działa idealnie poprawnie? Sprawdziłem to za pomocą urządzenia dokładnie takiego samego jak w poprzednich testach – poziomicy elektronicznej.

Jak przeprowadziłem test?

Poziomicę ustawiłem na statywie (miałem swój), a następnie skierowałem na ścianę. Urządzenie podczas tego testu znajdowało się około 2 metry od ściany. Laser szybko się ustabilizował (3-4 sekundy) sygnalizując to zgaśnięciem czerwonej lampki na górze urządzenia,  więc przeszedłem do pomiarów.

Przystawiając poziomicę elektroniczną do wiązki lasera sprawdziłem najpierw poziom, a potem pion.

Idealnie. Tak jak w przypadku testowanych wcześniej poziomic, ta także bezbłędnie wywiązała się ze swojego zadania. Zarówno pion i poziom są wyznaczone dokładnie tak jak powinny.

Test 2 – dokładność

Test dokładności przeprowadziłem dokładnie tak samo jak w poprzednich testach – czyli amatorsko, ale precyzyjnie. Jak to zrobiłem? Znalazłem najbardziej prostokątny przedmiot jaki miałem pod ręką – czyli kartkę papieru A4, a następnie skierowałem na nią laser z odległości 2 metrów.

Następnie odsunąłem poziomicę na deklarowaną przez producenta odległość 10 metrów, i skierowałem poziomicę w kierunku kartki. Po co?

Deklarowana przez producenta dokładność to 3mm na każde 10 metrów oddalenia od lasera. Teoretycznie wartość ta powinna być identyczna zarówno jeśli chodzi o oddalanie się lasera od „krzyża”, jak i oddalenia lasera od ściany.

W tym wypadku nic takiego się nie stało, a laser wciąż dokładnie układał się wzdłóż obu boków kartki. Zdjęcie numer jeden może wydawać się trochę gorzej jakości i jest delikatnie krzywe, bo zostało wykonane z użyciem zooma z dalszej odległości, ale możecie mi wierzyć – laser bardzo dobrze się poziomuje.

Dokładność – jak najbardziej zaliczona.

Test 3 – funkcje

No i najmniej – lub dla niektórych najbardziej ważne, czyli funkcje i bajery Ja osobiście zwracam największą uwagę na standardowe funkcje testowanych urządzeń takie jak np. moc czy długość działania na baterii. Kiedy spojrzymy na urządzenie od boku znajdziemy na nim czerwony przełącznik. Pozwala on na włączenie lub wyłączenie trybu samopoziomowania. Ale dlaczego w ogóle chcielibyśmy je wyłączać?

Odpowiedź brzmi: skosy. Jeśli chcesz popracować przy okładaniu płytek lub wyznaczaniu linii do malowania pod kątem, poziomicę można zablokować i ustawić pod dowolnym kątem. Jest to bardzo użyteczna funkcja, które nie znajduje się w każdej poziomicy.

Oprócz tego przełącznika mamy jeszcze 2 przyciski. Jeden służy do wyłączenia linii pionowej, drugi poziomej. Czemu nie zostało to zmienione w jeden przycisk? Prawdopodobnie ze względu na symetrię, bo GLL 2-10 jest także wyposażony w dwa wskaźniki – lampkę sygnalizującą, że urządzenie nie jest wypoziomowane, oraz wskaźnik zużycia baterii. 

Podsumowanie

Podsumowując, urządzenie świetnie spełnia swoje zadanie. Tak jak w przypadku innych publikacji nie podaję tutaj danych technicznych, bo bez problemu znajdziecie je wszędzie indziej. Z plusów poziomicy BOSCH można wymienić:

• mocny laser
• bardzo dobrą jakość wykonania
• dokładność
• samopoziomowanie

Jeśli chodzi o statyw, nie miałem możliwości go pożyczyć, ale znajomy który pracuje z laserem wspomniał że oryginalny statyw jest świetny, ale bardzo drogi (koszt ok. 200 zł).

Samo urządzenie jest dobrze wykonane, przyjemne w użytkowaniu i bardzo ładnie zaprojektowane. Czy warto wydać na nie 500 zł? Na ten moment ciężko mi odpowiedzieć na to pytanie. Jeśli jesteś fanem marki, to ten konkretny produkt powinien spełnić Twoje oczekiwania. Dla osób które zawodowo zajmują się np. układaniem płytek będzie to inwestycja zwracająca się bardzo długo, więc cena nie powinna być problemem.

Nie biorąc pod uwagę ceny bez wahania wystawiam poziomicy BOSCH Proffesional GLL 2-10 ocenę 5/5.

Następnym produktem, który nie mógł doczekać się przetestowania okazał się lokalizator GPS firmy BearPoint. Jest to urządzenie służące do sprawdzania pozycji pojazdu na żywo, a także kontrolowania historii przejazdów. Bardzo użyteczne, szczególnie jeśli posiadamy samochody firmowe i chcemy sprawdzić, czy pracownicy dobrze wywiązują się ze swoich obowiązków.

Oczywiście, lokalizator jest też całkiem przyzwoitym zabezpieczeniem na wypadek kradzieży, pozwala również zachować spokój kiedy udostępniamy swój pojazd dziecku czy znajomemu. Zaczniemy klasycznie – od sprawdzenia co znajduje się w pudełku, aż po uruchomienie i przetestowanie urządzenia oraz wystawienie opinii dotyczącej stosunku ceny do jakości. Do roboty!

Przesyłka i pakowanie

Pierwszą rzeczą na którą zwracam uwagę jest sposób zabezpieczenia przesyłki. Skupiam się na recenzjach urządzeń elektronicznych, które są z natury bardzo delikatne i wymagają specjalnego traktowania. Wśród firm sprzedających sprzęt wysokiej klasy zauważyłem ostatnio trend polegający na układaniu urządzeń w piance, co – jak pisałem już w innych moich recenzjach – bardzo dobrze zabezpiecza przesyłkę. Tak było i w tym wypadku. Każdy element ma swoją przegródkę i jest w niej sztywno unieruchomiony.

Zawartość pudełka i przygotowanie karty SIM

W pudełku znalazłem wszystko, co było opisane na stronie producenta. Najważniejszym elementem jest oczywiście lokalizator, a oprócz tego dwa kable – jeden służący do podłączenia do do gniazda OBD, a drugi do przewodów 12V. Zgodnie z instrukcją możemy użyć jednego z tych dwóch kabli, zależnie od tego do czego zamierzamy użyć lokalizatora. Oprócz tego w pudełku była  instrukcja obsługi oraz karta SIM, którą zajmiemy się za chwilę. Pierwszym krokiem było oczywiście przeczytanie instrukcji. Jest to wersja krótka, link do pełnej instrukcji PDF znalazłem się na górze kartki. Użyłem jej dopiero później, do pierwszego uruchomienia spokojnie wystarczą informacje z instrukcji papierowej.

Pierwszym krokiem było zarejestrowanie i skonfigurowanie karty SIM. Nie ma tu wielkiej filozofii, udałem się do pobliskiej Żabki, pokazałem starter i dowód osobisty. Spodziewałem się choć niewielkiej opłaty, ale o dziwo nic to nie kosztowało.

Alternatywą dla Żabki jest Poczta Polska, ale przejeżdżając zobaczyłem jak długa jest kolejka i zrezygnowałem. Pierwszy krok za mną. Następnym jest włożenie karty do telefonu i usunięcie PIN’u, które u mnie nie okazało się konieczne – tylko niektóre numery seryjne kart są zablokowane PIN’em. Wykonałem próbę połączenia aby aktywować kartę i wpisałem kod włączający pakiet internetowy. Czas? Mniej niż 5 minut.

O co chodzi z tym pakietem internetowym? Aby upewnić się, że wszystko rozumiem, po prostu zadzwoniłem do sklepu. Dowiedziałem się, że pakiet internetowy to po prostu internet, który kupujemy za środki znajdujące się już na karcie. Otrzymujemy 1 GB internetu, który wystarcza na około pół roku (sprawdzone).

Pierwsze uruchomienie

Aby lokalizator GPS zadziałał, trzeba włożyć do niego przygotowaną wcześniej kartę. Jest to proste, a gotowy do pracy lokalizator wygląda tak:

Po włożeniu karty lokalizator powinien od razu zadziałać. Udałem się więc do samochodu aby go wypróbować.

Na początku uznałem, że wypróbuję opcję prostszą i po prostu włożyłem kabel OBD do gniazda diagnostycznego. Każdy samochód po 2005 roku na pewno posiada gniazdo OBD, więc prawdopodobnie znajdziesz je też w swoim samochodzie (od 2005 to obowiązkowe wyposażenie pojazdów). Lampki zaświeciły się, a za chwilę zaczęły migać… i zgasły. Trochę mnie to zaskoczyło, ale wyjaśnienie znalazłem w instrukcji obsługi – aby nie zużywać akumulatora, lampki automatycznie wyłączają się po kilku sekundach działania. Można je z powrotem aktywować przyciskiem z prawej strony obudowy.

Ważne, że lampki zaczęły migać. Środkowa i prawa lampka odpowiedzialne są za sygnał GPS (środkowa, zielona) i sygnał GSM (prawa, niebieska). Jeśli świecą, sygnału nie ma. Jeśli mrugają, wszystko jest w porządku. Proste.

Aby przetestować wszystkie funkcje lokalizatora nie chciałem trzymać go ciągle w gnieździe OBD, więc od razu zabrałem się za montaż na stałe. Swoje urządzenie umieściłem w schowku, w zagłębieniu po prawej stronie. Zależało mi na tym, aby urządzenie działało cały czas, więc podłączyłem tylko 2 kable – czerwony do plusa i czarny do masy. Oprócz tego urządzenie posiada jeszcze kabel żółty (opcjonalna możliwość kontroli np. zasilania pompy paliwa za pomocą przekaźnika), oraz zielony, który możemy podpiąć do stacyjki. Urządzenie będzie wtedy widzieć, czy i kiedy stacyjka jest przekręcona.

Po podłączeniu urządzenia pojechałem na parking przy parku, aby sprawdzić jak dokładny jest lokalizator. Aplikację na telefon będę testował później, więc poniżej umieszczę zrzuty ekranu z laptopa.

Zacznijmy od logowania. Po wejściu na stronę lokalizacja.bearpoint.pl zobaczyłem ekran, który wygląda następująco:

Dane do logowania znalazłem po drugiej stronie instrukcji. Po wpisaniu ich w puste pola i kliknięciu „Zaloguj”, zobaczyłem… swój samochód, zaznaczony na kolorowej mapie. 

Na platformie widać obecne położenie pojazdu na mapie, a w lewym dolnym rogu dane które go dotyczą. Jest tam czas, długość i szerokość geograficzna oraz obecna prędkość pojazdu. Wskazanie lokalizatora jest bardzo dokładne – jestem w stanie sprawdzić, w której części parkingu znajduje się mój samochód.

Pozycja aktualizuje się co około 10 sekund w czasie jazdy i co minutę jeśli auto stoi w miejscu, co dla mnie jest zdecydowanie wystarczające. 

Funkcje platformy do śledzenia

Lokalizator działa bardzo dobrze – ale przecież kupując markowe urządzenie nie spodziewamy się niczego innego. Platforma do śledzenia, którą udostępnia firma BearPoint posiada naprawdę wiele funkcji – nie wszystkie nam się przydadzą, nie ma też tyle miejsca na stronie, żeby wszystkie opisać. Skupiłem się więc na tych, które są – według mnie – potrzebne najbardziej.

Historia jazdy i kontrola prędkości

Gdybym pożyczał komuś samochód, albo posiadał pracowników, którzy korzystają z moich pojazdów, chciałbym mieć możliwość sprawdzenia co i kiedy robią. Ciekawą funkcją jest możliwość sprawdzenia gdzie był nasz pojazd – a także z jaką prędkością się poruszał.  Jak to wygląda? W zakładce raporty wybieramy pojazd, który nas interesuje (do jednego konta możemy mieć podpiętych kilka lokalizatorów), oraz przedział czasowy. Wybierzmy dzisiaj. 

Po potwierdzeniu i kliknięciu przycisku „Pokaż”, zobaczyłem dokładne odwzorowanie dzisiejszej trasy.

Bardzo podoba mi się możliwość sprawdzenia prędkości na każdym odcinku – przyda się szczególnie, kiedy będę pożyczał samochód mojej żonie (tak, jeździ szybciej ode mnie, żaden wstyd).

Zamiast wybrać opcję „Trasa” możemy wybrać z listy np. „Odcinek” lub „Zatrzymania”, zależnie od tego, co zamierzamy skontrolować. Historia jest przechowywana 30 dni wstecz.

Obszar ochronny, tzw. geo-fence

Drugą, i jednocześnie ostatnią funkcją interesującą mnie funkcją poza raportowaniem wcześniejszej aktywności jest tak zwany geo-fence, czyli możliwość ustawienia powiadomień kiedy pojazd przekroczy pewną granicę – np. wyjedzie ze strefy, w ramach której się poruszamy. Ustawia się to prosto, nie będę opisywał całego procesu bo jest to świetnie pokazane tutaj. Interesuje mnie efekt, a on wygląda następująco:

95% czasu poruszam się w tym obrębie, więc za każdym razem kiedy opuszczę obszar, otrzymam e-mail z powiadomieniem. Małe zabezpieczenie na wypadek kradzieży. Można też np. ustawić powiadomienie na wypadek, gdyby lokalizator stracił połączenie z satelitą GPS czy na przekręcenie kluczyka, jeśli samochód powinien stać w garażu. Opcji jest multum, i opisywanie ich wszystkich nie ma sensu. Ważne, że działa.

Aplikacja na telefon

I w końcu coś, co naprawdę przekonało mnie do zakupu tego urządzenia, czyli aplikacja mobilna. Nie wyobrażam sobie sprawdzania pozycji tylko na komputerze. Jak to wygląda na telefonie?

Bardzo dobrze. Z mapy bez problemu można odczytać gdzie znajduje się pojazd, a z telefonu mamy dostęp do wszystkich funkcji, jakie oferuje wersja przeglądarkowa. Możemy sprawdzać historię, ustawiać powiadomienia, czy po prostu oglądać pozycję naszego pojazdu na żywo. 

Podsmowanie

O tym urządzeniu mógłbym napisać bardzo dużo. Dogłębne przetestowanie go zajęło mi tak naprawdę kilka tygodni, ale nie jestem zwolennikiem opisywania wszystkiego – moja rola to podpowiedzieć Wam, czy coś jest warte swoich pieniędzy.

Ten lokalizator? Dla mnie jedno z ciekawszych urządzeń, z którymi miałem do czynienia. Byłem trochę sceptyczny, bo myślałem, że utrzymanie i zakup czegoś wysokiej klasy to potężne koszty. Myliłem się. Zakup lokalizatora to kilkaset zł (w promocji 299 zł), a utrzymanie to raptem 10 zł na rok (2 pakiety po 5 złotych). W porównaniu do kosztów, jakie generuje nadmierne zużycie samochodu przez pracowników, czy wręcz jego kradzież, są to pieniądze wręcz nieistotne.

Jak oceniam? Dla mnie 5/5, nie natrafiłem na żaden problem, a obsługa klienta w tej firmie stoi na bardzo wysokim poziomie. Otrzymałem odpowiedzi na wszystkie pytania oraz pomoc przy ustawianiu obszaru ochronnego. Gdybym miał więcej samochodów, zdecydowanie zainwestował bym w takie urządzenie – pomijając bezpieczeństwo, sprawia ono dużo frajdy i daje poczucie kontroli.

Gdzie kupić? Zawsze zachęcam do zakupów bezpośrednio na stronie producenta – w tym wypadku tutaj.

Jeśli masz doświadczenia z innym podobnym urządzeniem, daj mi znać – chętnie przetestuję je na swoim blogu. Przypominam, że  nie przyjmuję darmowych próbek, aby móc z czystym sumieniem zachować neutralność. 

Po przeczytaniu instrukcji i sprawdzeniu parametrów urządzenia dowiedziałem się, że jest to konieczne ze względu na wyjątkowo dużą moc lasera. Przynajmniej w teorii – w tym teście sprawdzę, czy deklaracje producenta są prawdziwe.

Pierwsze wrażenia

Przede wszystkim zaskoczył mnie materiał wykonania. O dziwo, nie jest to plastik, tylko w większości miękka guma. Poziomica jest wykonana bardzo starannie, a przycisk służący do sterowania nią miękki, ale responsywny. Pierwszy punkt dla poziomicy.

W zestawie oprócz samego urządzenia znalazłem także statyw, przy którym na chwilę się zatrzymam. Spodobał mi się nie tylko ze względu na elegancki i profesjonalny wygląd, ale także stabilność. Miałem do czynienia z tanimi statywami (pewnie każdy z was kojarzy te srebrne statywiki które wyglądają, jakby miały się wywrócić od samego patrzenia). Tutaj jest inaczej. Nogi wykonane są z aluminium, a „stópki” z gumy, dzięki czemu statyw jest bardzo stabilny. Po rozłożeniu może on osiągnąć wysokość 140 cm.

No i dodatki. Poziomica i statyw mają swoje osobne futerały. Ten dla poziomicy umożliwia montaż do paska, a statywowy posiada dodatkową rączke do przenoszenia lub zarzucenia na ramie.

Test 1 – samopoziomowanie

Przez długi czas zastanawiałem się, w jaki sposób sprawdzić czy poziomica laserowa działa prawidłowo. Po sprawdzeniu deklaracji producenta moją uwagę przyciągnęły dwie deklaracje – samopoziomowanie i dokładność. W tej części sprawdzę, czy poziomica faktycznie sama znajduje poziom – i jak dokładnie go wyznacza. Użyłem do tego… innego urządzenia firmy Fanger, a mianowicie poziomicy elektronicznej. Mimo, że jest ona przeznaczona do czegoś innego, to w innym teście sprawdziłem jej dokładność. Na tej podstawie mogę zweryfikować działanie Fanger Laser Cube.

O co właściwie chodzi z tym samopoziomowaniem? W niskiej klasy poziomicach poziom musimy ustalić i zweryfikować sami. W przypadku tego urządzenia jest inaczej – Fanger Laser Cube powinno ustawiać i kalibrować się samo. Wystarczy, że ustawimy poziomicę „mniej więcej”, a ona sama znajdzie odpowiedni poziom. W praktyce po ustawieniu urządzenia laser zaczął się „bujać”, a po około trzech sekundach ustabilizował się. W tym samym momencie lampka na górze urządzenia zmieniła kolor na zielony. Według instrukcji jest to znak, że poziom jest wyznaczony. Skierowałem więc poziomicę na ścianę i przystąpiłem do testów. 

Jak widać, poziom wyznaczony jest bardzo dokładnie. Zmierzyłem zarówno linię poziomą jak i pionową – projekcja jest naprawdę precyzyjna.

Test 2 – dokładność

Drugim parametrem deklarowanym przez producenta jest dokładność – a konkretnie możliwy odchył na każde 10 metrów. W przypadku Fanger Laser Cube ma to być około 3 mm. Deklarowany obszar roboczy urządzenia to 15 metrów, więc w praktycze powinno to być 4.5 mm. Sprawdźmy to.

Co właściwie tutaj zrobiłem? Najpierw przymocowałem kartkę papieru według poziomu wyznaczonego przez poziomicę, a następnie odsunąłem ją na odległość 15 metrów aby sprawdzić, czy linia się przesunie. Drugie zdjęcie jest kiepskiej jakości i wygląda na trochę krzywe, bo wykonywałem je z wykorzystaniem zooma zza poziomicy. Chciałem w ten sposób sprawdzić, czy laser „wejdzie” lub „odzejdzie” od kartki. Nic takiego się nie stało, a przecież 4,5 mm to całkiem sporo.

Zaciekawiony, skontaktowałem się z producentem. Dowiedziałem się, że ta dokładność bierze się ze zmian grubości lasera wynikających z praw fizyki – im laser dalej od ściany czy innego obiektu, tym będzie grubszy – znane mi zjawisko rozpraszania światła. Wspomniał też jednak, że te wartości zmieniają się dopiero po przekroczeniu deklarowanego obszaru roboczego – czyli 15 metrów.

Dokładność – zaliczona. 

Test 3 – funkcje

Kiedy spojrzymy na zdjęcie znajdujące się na początku tego artykułu, zobaczymy, że poziomica posiada coś w rodzaju przełącznika. Pozwala on na zablokowanie lub odblokowanie lasera. Po co? Kiedy laser jest odblokowany, wystarczy, że ustawimy poziomicę „na oko”, a ona sama znajdzie poziom. Możemy go jednak zablokować aby uzyskać zwykłą prostą linie pod dowolnym kątem – na przykład ukośnie. Po krótkim rozeznaniu na forach dla fachowców budowlanych, dowiedziałem się, że jest to opcja idealna dla malarzy i osób układających płytki, a także monterów nietypowych instalacji.

Jak to wygląda w praktyce?

W pozycji odblokowanej po włączeniu mamy tzw. laser krzyżowy. tworzy on linię prostopadłą i równoległą na ścianie naprzeciw siebie oraz na ścianach bocznych, suficie i podłodze. Po wciśnięciu przycisku jednokrotnie znika linia pozioma i zostaje pionowa, po wciśnięciu dwukrotnym znika linia pionowa i pojawia się sama pozioma, a przy następnym wciśnięciu przycisku z powrotem widzimy obie linie.

W pozycji zablokowanej wszystko działa identycznie z tą różnicą, że możemy nasze linie ustawiać dowolnie – nie będziemy mieć jednak gwarancji utrzymania poziomu. Można jednak dzięki temu wykonywać prace, które nie wymagają idealnego poziomu, ale zwykłej prostej linii (lub dwóch).

Podsumowanie

Na temat szczegółów technicznych nie będę się rozwodził, bo są doskonale opisane w innych publikacjach i na stronie producenta. Z dużych plusów tego urządzenia z pewnością trzeba wymienić:

• mocny laser
• bardzo dobrą jakość wykonania
• solidny statyw
• dokładność
• samopoziomowanie

Stosunek ceny do jakości jest według mnie bardzo dobry, szczególnie uwzględniając jakość statywu, który z pewnością warty jest co najmniej kilkadziesiąt złotych. Wszystkie deklarowane przez producenta funkcje i parametry były prawdziwe, więc nie mam powodu aby nie ocenić Fanger Laser Cube na 5/5. Jeśli szukasz urządzenia profesjonalnego i z silnym laserem, to z pewnością nie będziesz zawiedziony.

Mnie też to zdziwiło. Dlatego uznałem, że warto sprawdzić, czy mikrometr faktycznie jest aż tak dokładny – i zrobię to na podstawie narzędzia Fanger Micro Pro o zakresie 0-25 mm. Urządzenie jest przeznaczone do pomiaru elementów takich jak podkładki regulujące i inne przedmioty wymagające najwyższej precyzji. Specjalnie na potrzeby tego artykułu pożyczyłem tak zwany szczelinomierz – jest to zestaw płytek o konkretnej grubości służących m.in do regulacji zaworów. Każda z nich ma określoną grubość, która jest potwierdzona certyfikatem. Zaczynajmy.

Przesyłka i opakowanie

Mikrometr przyszedł do mnie zapakowany w etui z tworzywa sztucznego. W środku znalazłem samo urządzenie, baterię, oraz coś w rodzaju małego kluczyka służącego do regulacji mikrometru (w przypadku, gdybyśmy chcieli użyć jego analogowej części). Wygląda na to, że mikrometru Fanger Micro Pro można używać zarówno w wersji analogowej, jak i cyfrowej. W osobnej kopercie odszukałem instrukcję obsługi oraz dowód zakupu.

Test dokładności

Bez zbędnych opóźnień – możemy zacząć najważniejszy test tego artykułu. Test dokładności. Użyjemy do tego wspomnianego wcześniej szczelinomierza oraz naszego mikrometru. Aby upewnić się, że pomiar będzie prawidłowy, wyczyściłem dokładnie blaszki szczelinomierza.

Test 1: 0.35 mm

Zacząłem od wybrania losowej blaszki – jednej z cieńszych, o grubości 0.35 mm. 

Wynik: bez odchyleń. Przed wyczyszczeniem blaszki wynik wynosił 0.352 mm, a po wyczyszczeniu równe 0.350 mm.

Test 2: 0.75 mm

Następnie specjalnie wybrałem blaszkę grubszą – 0.75 mm. Tym razem wyczyściłem blaszkę od razu przed pomiarem.

Wynik: kolejny równiutki pomiar. Wygląda na to, że zarówno blaszki jak i mikrometr są bardzo dobrej jakości.

Test 3: 1 mm

Ostatnim testem było sprawdzenie najgrubszej dostępnej blaszki o grubości 1 mm.

Wynik: bez zaskoczenia.  Równy 1 mm.

Test 4: ? mm

Ostatnim testem będzie sprawdzenie grubości blaszki, której oznaczenie było zatarte. W końcu – do tego powinien służyć mikrometr. Sprawdźmy więc.

Wynik: 0.451. Naturalnie chodzi tutaj o wynik 0.450, i dokładność do 0.001 mm jest zachowana.

Myślę, że powyższe eksperymenty można podsumować jednym słowem: zdane. Wykonałem 4 eksperymenty (i kilka więcej dla pewności poza oficjalnym testem), i stwierdzam, że Fanger Micro Pro pozwala na wykonywanie dokładnych i powtarzalnych pomiarów nawet bardzo precyzyjnych elementów.

Funkcje

Przyszedł czas na drugą część testu – według mnie mniej ważną niż pierwsza. Będzie ona mianowicie polegać na sprawdzeniu, czy wszystkie zadeklarowane przez producenta funkcje działają prawidłowo.

Mimiletry i cale

Pierwsz i chyba najważniejsza funkcja to przełącznie jednostek pomiędzy mm a calami. W tym celu zmierzyłem grubość blaszki w mm, a następnie przełączyłem jednostki na cale. Jeśli wierzyć kalkulatorowi znalezionemu w internecie, przeliczenie jest jak najbardziej prawidłowe.

Zatrzymanie pomiaru

Druga funkcja odpowiada za zatrzymanie pomiaru pomimo poruszenia mikrometru. Przydatne jeśli chcemy wyjąć testowany przedmiot, a wynik mieć dalej zapisany na wyświetlaczu. Jak widać na poniższym zdjęciu, działa. 

Pomiar względny

Pomiar względny to funkcja pozwalająca na wyznaczenie różnicy pomiędzy dwoma elementami. W praktyce zeruje ona licznik w pozycji, w której aktualnie jest ustawiony. Po wyłączeniu funkcji, licznik wraca do prawidłowego pomiaru. Jak widać poniżej, działa bez zarzutu.

Podsumowanie

Fanger Micro Pro obiecuje wiele, a praktyka zgadza się z teorią. Największym zaskoczeniem była dla mnie dokładność pomiaru – nie sądziłem że tak precyzyjne urządzenie w ogóle istnieje. Jeśli chodzi o cenę, ciężko mi porównać ten mikrometr do innego urządzenia z podobnej półki cenowej. Po dłuższej analizie rynku mogę powiedzieć, że stosunek ceny do jakości jest bardzo dobry – i zdecydowanie kupiłbym to urządzenie szukając mikrometru do 1000 zł.

Otwieramy paczkę

Poziomica dotarła do mnie porządnie zapakowana w opakowanie foliowe, grubą warstwę folii bąbelkowej i bardzo dobrze dopasowany materiałowy futerał. W osobnej kopercie znalazłem paragon oraz polską instrukcję obsługi. W paczce były także 2 baterie AAA.

Jakość wykonania urządzenia po wyciągnięciu z futerału – bez zarzutu. Poziomica jest wykonana w większości z metalu, a gumowe przyciski są przyjemne w obsłudze. Oprócz dużego elektronicznego ekranu w poziomicy umieszczone są dwie libelle (libella to ten pojemniczek z wodą i bąbelkiem powietrza), co pozwala na awaryjne uzytkowanie nawet gdyby wyczerpały się baterie. Poziomica wygląda też przez to zdecydowanie lepiej.

Czego oczekiwałem po poziomicy elektronicznej?

I do czego właściwie jest ona potrzebna? Problemem standardowej poziomicy z analogową libellą jest jej stosunkowo niewielka dokładność. Jeśli chcemy sprawdzić, czy pion lub poziom został zachowany, musimy opierać się na naszych oczach i perspektywie, a te często bywają zawodne. W przypadku poziomicy elektronicznej wynik pomiaru możemy zobaczyć na dużym wyświetlaczu. Sprawdźmy, jak to wygląda w praktyce. Najpierw spróbuję zmierzyć wypoziomowanie biurowej podłogi.

0.25 stopnia. Nie najlepiej, ale też nie najgorzej. Można powiedzieć – przeciętnie. Ważne też, że nasz wynik możemy sprawdzić na analogowej libelli, która także wyraziła zaniepokojenie wypoziomowaniem podłogi.

Kolejna reklamowana funkcja to możliwość obrócenia poziomicy o 180 stopni – ekran także powinien zmienić położenie. Sprawdźmy to, jednocześnie weryfikując poprzedni pomiar.

I to mi się podoba. Wynik jest ten sam, i tak samo łatwo można go odczytać. Fajna opcja, szczególnie jeśli mierzymy w miejscach trudno dostępnych.

Jeśli mówimy o trudno dostępnych miejscach…

warto zwrócić uwagę na sygnał dźwiękowy, który poziomica wyda po osiągnięciu pozycji 0 lub 90 stopni. Jeśli nie usłyszymy dźwięku, a nie jesteśmy w stanie odczytać wyniku, z pomocą przychodzi nam przycisk HOLD. Spróbuję wykorzystać tę funkcję do zmierzenia wypoziomowania rury odpływowej pod zlewem. Życzcie mi powodzenia.

No i działa. Rura jest nachylona pod kątem 14.3 stopnia. Czy to dobrze? Nie wiem, nie jestem hydraulikiem. Ważne, że udało mi się dokonać pomiaru nie wchodząc pod zlew z latarką i klasyczną poziomicą. Włożyłem urządzenie, przytrzymałem przycisk H i po chwili wygodnie odczytałem wynik. Jak widzicie, poziomica leży na ziemi, a wynik wciąż się wyświetla. Sprawdziłem jeszcze możliwość zapamiętania tego pomiaru – zapisałem go jako M1. Działa. Odczyt trwa dosłownie chwilkę, a ja nie muszę latać z kartką. Pomysłowe.

Magnetyczna listwa, czyli bezpieczeństwo przede wszystkim

Trzymaliście kiedyś poziomicę nad głową, próbując jej nie upuścić? Ja też. Niektóre poziomice analogowe posiadają magnetyczne listwy, i na szczęście Fanger Levelit też jest w nią wyposażona. Można dzięki temu „przykleić” poziomicę do magnetycznego elementu i zapomnieć o trzymaniu jej w rękach. Jest to szczególnie przydatne podczas ustawiania metalowych elementów – jedna rzecz do kontrolowania mniej. Powtórzyłem eksperyment producenta i przykleiłem moją poziomicę do metalowej framugi drzwi. Wynik?

Równe 90.00 stopni. Jestem dumny, wreszcie mogę oprzeć się o prawdziwie równą framugę. Żarty żartami, ale odczytanie tego wyniku zajęło mi kilka sekund, bez ryzyka pomyłki. Fanger Levelit zyskuje u mnie dodatkowy punkt.

Co z tymi jednostkami?

No i zostały jednostki pomiarowe. To mój ulubiony temat, na który zawsze zwracałem, zwracam i będę zwracał uwagę. Dzięki możliwości zmiany jednostki pomiarowej możemy pracować w każdym standardzie. Owszem, jeśli pracujesz w systemie metrycznym, to pomiar w calach/stopę może Ci się wydawać bezużyteczny. W przypadku tej poziomicy jest jednak trochę inaczej – możesz sprawdzić nachylenie zarówno w stopniach, systemie imperialnym (wspomniane już cale na stopę), systemie metrycznym (milimetry na metr) oraz w uniwersalnych procentach.

Należy też wspomnieć, że przełączanie jednostek jest proste i szybkie, służy do tego przycisk MODE.

Płaszczyzna odniesienia

Nad sposobem na wykorzystanie tej funkcji zastanawiałem się dobre kilka minut. Założenie jest proste – możesz dzięki niej sprawdzić, jak bardzo odchylone są od siebie dwa elementy – możemy dzięki temu sprawdzic wypoziomowanie elementu, który musi być ułożony względem platformy na której się znajduje, a niekoniecznie względem poziomu ziemi. Przetestowałem i to – działa bez zarzutu.

Podusmowanie

Czy Fanger Levelit to dobry wybór? Mi się spodobała. Przede wszystkim nie jest olbrzymia – jej długość to 45 cm. Gdyby była to poziomica analogowa, prawodpodobnie wolałbym coś dłuższego. Nalezy jednak pamiętać, że z pomocą urządzenia elektronicznego można mierzyć miejsca trudno dostępne, gdzie z metrową poziomicą i tak się nie dostaniemy. Coś za coś – jak dla mnie duży plus.

Jakość wykonania: 5/5

Dostępne funkcje: 5/5

Użyteczność: dobra/bardzo dobra

Cena

No właśnie, dochodzimy do ceny. W przypadku Fanger Levelit obecna cena promocyjna 219 zł. Czy to dobra cena? Tak. Jeśli mówimy o poziomicach elektronicznych, to w tej cenie raczej nie znajdziesz nic lepszego. Z pewnością jednak jest to więcej niż klasyczna poziomica analogowa. Jeśli zależy Ci na poziomicy cyfrowej do 250 zł, z tej będziesz zadowolony. Podpowiedź: na stronie producenta często da się znaleźć urządzenia w trochę niższych cenach, więc zanim udasz się do marketu sprawdź czy taki sklep istnieje. W przypadku Fangera stronę producenta znajdziesz tutaj: https://fanger.pl/produkt/poziomica-elektroniczna-fanger-levelit/

Przesyłka i opakowanie

Urządzenie dotarło do mnie w futerale i plastikowym woreczku. Oprócz samej suwmiarki w opakowaniu znalazł się mały śrubokręt i bateria – czyli wszystko, co potrzebne aby rozpocząć pomiar. Przesyłka zajęła mniej niż 24 godziny. W osobnej kopercie znalazłem dowód zakupu i polską instrukcję obsługi.

Po wyjęciu zważyłem narzędzie w dłoni – suwmiarka jest stosunkowo ciężka, cała wykonana z metalu. Na tylnej części znalazłem tabelę z normami wynikającymi z dyrektywy ROHS (bezpieczeństwo użytkowania) oraz ISO (deklaracja dokładności).

Najważniejsze dane techniczne

Według danych podanych przez producenta, suwmiarka elektroniczna działa w przedziale od 0 do 15 cm z rozdzielczością 0.01 mm – czyli jedna setna milimetra. Jest zasilana dołączaną do zestawu baterią 1.5 V i obsługuje 2 jednostki pomiarowe – milimetry i cale. Jej dokładność i powtarzalność pomiarów sprawdzimy wykonując serię testów.

Test 1 – dokładność

Test dokładności zadecyduje, czy Fanger Calipro nada się do wykonywania ważnych pomiarów. Wykonam pomiary kilku przedmiotów za pomocą testowanej suwmiarki, a następnie porównam jej dokładność z wynikiem uzyskanym za pomocą mikrometru (urządzenia mierzącego z dokładnością do 0,001 mm). Dzięki temu sprawdzimy, czy pomiarom można zaufać.

Test 1.1 – nakrętka na śrubę

Wyniki z mikrometru: 12.759 mm/ 12.754 mm / 12.756 mm

Wyniki z suwmiarki (3 pomiary z różnych kątów):

Jak widać, pomiar jest bardzo dokładny – myślę, że deklarowana przez producenta dokładność 0.01 – 0.02 mm jest w tym wypadku prawdziwa. Następnym krokiem będzie zmierzenie elementu dużo cieńszego – spróbujemy sprawdzić grubość spinacza biurowego.

Test 1.2 – spinacz biurowy

Niestety, na pudełku nie udało mi się znaleźć informacji dotyczącej grubości drutu, z którego wyprodukowany został spinacz. Sprawdzimy więc, czy wynik po dwóch stronach spinacza będzie zbliżony.

Pomiar 1:

Pomiar 2:

Jak widać, po obróceniu spinacza wynik jest nie tyle podobny, co identyczny. Szczerze mówiąc, nie spodziewałem się takiego rezultatu. Dobrze świadczy to zarówno o producencie spinaczy biurowych jak i testowanej suwmiarki Fanger Calipro.

Test 1.3 – moneta 1 zł

No dobrze, ale co jeśli pomyli się także mikrometr? Zaufamy więc Mennicy Polskiej, która deklaruje, że moneta 1 zł ma równe 23 mm średnicy. Sprawdźmy to!

Wykonałem dwa pomiary: pierwszy wyszedł idealnie, przy drugim troszkę zabrakło. Ewentualny błąd mieści się jednak w deklaracji producenta, a weźmy też pod uwagę, że moneta z pewnością nie jest idealnie równa!

Test 1.4 – duża podkładka

Na potrzeby przedostaniego testu szukałem przedmiotu, który pozwoli na wykorzystanie opcji pomiaru „od środka”. Znalazłem coś w rodzaju dużej podkładki, która powinna nadać się idealnie. Zmierzyłem pozostałe elementy za pomocą tejże suwmiarki – wynik środkowy powinien wyniesć pomiędzy 18.00 mm a 18.35 mm w zależności od punktu w którym wykonamy pomiar.

Wynik: prawie w sam środek! Nie ma w tym nic dziwnego, bo przecież szczęki wewnętrzne działają jednocześnie z zewnętrznymi, ale warto było spróbować.

Na tym etapie mógłbym w zasadzie zakończyć ten wpis, oceniając suwmiarkę na 5, bowiem dokładność jest w tego typu urządzeniu kluczowa. Skupię się jednak na innych cechach urządzenia, które zwróciły moją uwagę.

1. Metalowe kółko, którym regulujemy położenie szczęk. Ten element zwrócił moją szczególną uwagę, ponieważ pozwala na